تنهایی نیمه شب

عمق تنهایی نیمه شب از هر لحظه ای بیشتره. خاطره ها، تنهایی ها، افسردگی و بیهودگی ها همشون با هم یه جا سرت آوار میشه و توی 30 سالگی تازه به خودت میای و میگی کجای این زندگیم؟ یه جای بیهوده که فقط نفس میکشی و خوراکی میخوری به دلیل زنده بودن و موندن... و توی بیهودگی ها و روزمرگی ها غرق میشی ...

چه راهی هست واسه فرار از این حس و حال !!! هرچی بهش بیشتر فکر میکنم بیشتر حالم خراب میشه...